ชุมทางอินโดจีน: เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ปริทัศน์ ปีที่ 1 ฉบับที่ 1

ประวัติศาสตร์เมืองชุมทาง: กรณีศึกษาเมืองพิษณุโลก
จิราภรณ์ สถาปนะวรรธนะ

ไทยในโลกเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
สุเนตร ชุตินธรานนท์

เพื่อนบ้านศึกษา: อาณาบริเวณศึกษาแบบใหม่
ยุกติ มุกดาวิจิตร

พลวัตทางสังคมของครอบครัวช่างฝีมือในเมืองมรดกโลกหลวงพระบาง: กรณีศึกษากลุ่มช่างทำเครื่องเงิน
วศิน ปัญญาวุธตระกูล

สังเขปประวัติวรรณคดีอินโดนีเซียร่วมสมัย
อัจจิมา แสงรัตน์

เมื่อพรมแดนทางเศรษฐกิจและรัฐเปลี่ยนไป:  พัฒนาการนโยบายเศรษฐกิจในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้นับตั้งแต่หลังสงครามโลกครั้งที่สองจนถึงปัจจุบัน  ตอนที่ 1: รัฐในฐานะผู้สร้างความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจ
ตฤณ ไอยรา

คติเวลาก้าวหน้าในยุคพัฒนากับความหมายใหม่ของระบอบเผด็จการทศวรรษ 2500
ภิญญพันธุ์ พจนะลาวัณย์

ปริทัศน์หนังสือ

Ambeth R. OCAMPO: นักประวัติศาสตร์-นักหนังสือพิมพ์
สิริฉัตร รักการ
Reynaldo C. ILETO. Diorama Experience.
สิริฉัตร รักการ

Advertisements

เนีย ดินาตา: เพศสภาพและเพศวิถีของสังคมมุสลิมในภาพยนตร์อินโดนีเซีย

โดย อัจจิมา  แสงรัตน์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

ภายหลังจากที่ยุคระเบียบใหม่ (Orde Baru) ภายใต้การปกครองของประธานาธิบดีซูฮาร์โต สิ้นสุดลงในปี ค.ศ 1998 สิทธิ เสรีภาพของสื่อที่เคยถูกปิดกั้นก็เบ่งบาน อินโดนีเซียเข้าสู่ยุคแห่งการเบ่งบานของประชาธิปไตยภายใต้ชื่อใหม่ว่า “ยุคปฏิรูป” (Reformasi)  วงการภาพยนตร์เป็นอีกสื่อหนึ่งที่เริ่มคึกคักมากขึ้น  มีอิสระในการนำเสนอเพิ่มมากขึ้น  มีการนำเสนอเนื้อหาในเชิงวิพากษ์วิจารณ์และตั้งคำถามต่อประเด็นต้องห้ามต่างๆ มากขึ้น  จนกลายเป็นจุดเด่นสำคัญของภาพยนตร์อินโดนีเซียในช่วงยุคปฏิรูป  อีกทั้งประเด็นสำคัญได้เกิดผู้กำกับหน้าใหม่อีกหลายท่าน รวมทั้งบทบาทของผู้หญิงที่เข้ามาโลดแล่นในวงการภาพยนตร์ทั้งในฐานะผู้ผลิต  ผู้เขียนบทและผู้กำกับภาพยนตร์ Continue reading

นักเขียนสตรีอินโดนีเซียในกลุ่ม “วรรณกรรมรัญจวน” (Sastra Wangi)

โดยอัจจิมา แสงรัตน์, คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

[ข้อมูลจาก  อัจจิมา แสงรัตน์, “อารมณ์ต้องห้าม: เพศและความรักในวรรณกรรมรัญจวนของนักเขียนสตรีอินโดนีเซียร่วมสมัย” (วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์, 2555)]

วงวรรณกรรมอินโดนีเซียยุคปฏิรูปถือว่าเป็นห้วงเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญของสังคมอินโดนีเซียเนื่องจากการกำเนิดขึ้นของนักเขียนสตรี โดยเน้นให้ตัวละครผู้หญิงอยู่ในฐานะองค์ประธานของการดำเนินเรื่องและเป็นกระบอกเสียงในการถ่ายทอดปัญหาความไม่เท่าเทียมของหญิงและชาย Continue reading

สมอก สุดทิพน (Som-Ock Southiponh): ผู้นำภาพยนตร์ลาวออกสู่เวทีโลก

โดย ปิยวรรณ จันทรศรี, โครงการวิจัย “สารานุกรมภาพยนตร์ลาว” สนับสนุนงบประมาณการวิจัยโดย หอภาพยนตร์ (องค์การมหาชน)

สมอก สุดทิพน (Som Ock Southiponh) ผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง “บัวแดง” (Red Lotus) ภาพยนตร์โด่งดังของลาวในปี ค.ศ. 1988[1]  ซึ่งถือเป็นภาพยนตร์ลาวคุณภาพที่ได้รับการยอมรับจากทั่วโลก  สมอก คือ นักศึกษาลาวจากหลวงพระบางที่ได้มีโอกาสไปศึกษาต่อด้านกฎหมายในประเทศเช็คโกสโลวาเกีย  แต่ด้วยความหลงใหลในเสน่ห์ของศิลปะแห่งภาพยนตร์  ในปี ค.ศ. 1977 สมอก สุดทิพนจึงได้ตัดสินใจเลิกเรียนกฎหมายแล้วเปลี่ยนมาเดินบนเส้นทางสายภาพยนตร์ Continue reading

บูรฮานุดดิน อัลเฮลมี (Burhanuddin Al-Helmy): ปัญญาชนมุสลิมผู้ก่อตั้งพรรคอิสลามแห่งมาเลเซีย (PAS)

โดย ภัทรมน กาเหย็ม, คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต

สำหรับผู้ที่เฝ้าติดตามประวัติศาสตร์การเมืองของอิสลามและการเมืองอิสลามในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะในประเทศมาเลเซียนั้น พัฒนาการครั้งสำคัญอย่างหนึ่งในประวัติศาสตร์การเมืองครั้งสำคัญของพรรคอิสลามมาเลเซีย หรือพรรคพาส (Pan-Malaysian Islamic Party – PAS) คือการเข้าร่วมเป็นพรรครัฐบาลใน ค.ศ.1959 โดยมี ดร. บูรฮานุดดิน อัลเฮลมี (Burhanuddin Al-Helmy) ดำรงตำแหน่งเป็นประธานพรรคพาสในระหว่าง ค.ศ.1956-1969   Continue reading

หุมพัน รัดตะนะวง (Houmphanh Rattanavong): การรื้อฟื้นวัฒนธรรมแห่งชาติและนโยบายชาตินิยมทางวัฒนธรรมในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว

โดย ปิยวรรณ จันทรศรี และธีรยุทธ บัวจันทร์, หน่วยวิจัยเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา ภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร

สังคมไทยเผชิญกับความท้าทายครั้งสำคัญทั้งทางเศรษฐกิจ การเมือง สังคมและวัฒนธรรม ในการกระบวนการสู่ประชาคมอาเซียนที่เริ่มต้นจากการรวมเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนใน ค.ศ. 2015 และเพื่อรับมือกับความท้าทายดังกล่าวนี้ ประเทศและสังคมไทยจำเป็นต้องเตรียมตัวรองรับการเปลี่ยนแปลงในหลากหลายมิติ เพื่อให้สามารถเข้าสู่กระบวนการเปลี่ยนแปลงและบูรณาการตามข้อตกลงความร่วมมือต่างๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพและมีศักยภาพ Continue reading

กิดลัต ตาฮิมิก (Kidlat Tahimik): ภาพยนตร์ฟิลิปปินส์และการจาริกทางศิลปะในโลกหลังอาณานิคม

โดย จิรวัฒน์ แสงทอง, หน่วยวิจัยภูมิภาคศึกษา สำนักวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

นับตั้งแต่การเกิดขึ้นของสื่อภาพยนตร์ในปลายของศตวรรษที่ 19 และมีพัฒนาการออกไปอย่างกว้างขวางทั่วโลกในช่วงศตวรรษที่ 20 นั้น ปฏิเสธไม่ได้ว่าภาพยนตร์เป็นสื่อที่สัมพันธ์กับความบันเทิงเป็นหลัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งการขยายตัวของจารีตและระบบภาพยนตร์แบบฮอลีวูด (Hollywood)  อย่างไรก็ดี บริบททางประวัติศาสตร์ สังคมและวัฒนธรรม ทำให้คนทำภาพยนตร์ (filmmaker) ไม่ได้ต้องการใช้สื่อภาพยนตร์เพียงแค่เพื่อสร้างความบันเทิงเท่านั้น Continue reading